DZIEDZINY ZASTOSOWANIA

Jeden z historycznych obszarów zastosowania metody TOMATISA dotyczy polepszenia muzykalności oraz jakości głosu mówionego i śpiewanego. Rzeczywiście, dzięki bezpośredniemu oddziaływaniu na mózgowe mechanizmy łączące percepcję i działanie, podstawową zasadą Metody Tomatisa jest to, że wszystkie zmiany dotyczące mechanizmów percepcji i analizy przekazu dźwiękowego będą miały konsekwencje w jego odtworzeniu, czy to w formie mówionej, śpiewanej, czy przy pomocy instrumentu muzycznego.

Ponadto, dobra jakość głosu wymaga nie tylko dobrego słyszenia dźwięku pochodzącego z zewnątrz, ale także oraz przede wszystkim słyszenia siebie samego, co oznacza zdolność do używania własnego głosu jako źródła dźwiękowego do analizy i kontroli z dużą precyzją, zarówno w kwestii siły jak i jakości. Słuchanie siebie samego może mieć miejsce tylko pod warunkiem, że odbierane wibracje dźwiękowe będą odpowiednio uregulowane w przewodnictwie kostnym, które jest przewodnictwem dźwięku przez układ kostny całego ciała, a w szczególności przez czaszkę.