JEJ ODDZIAŁYWANIE - SCHEMAT UCHA

Metoda Tomatisa jest metodą stymulacji sensorycznej. Żeby zrozumieć ej działanie obejrzyjcie poniższy schemat interaktywny. Poniżej znajduje się również tekst z komentarzem.

Metoda TOMATISA jest techniką dźwiękowej stymulacji sensorycznej. Dźwięk jest przekazywany z jednej strony poprzez przewodnictwo kostne, przy pomocy wibracji wywieranej w górnej części czaszki, oraz z drugiej strony przez przewodnictwo powietrzne, przechodząc przez kanał uszny. Ten dźwięk został uprzednio obrobiony laboratoryjnie w celu wywołania efektu TOMATISA i tym samym pobudzenia ucha wewnętrznego, zarówno na płaszczyźnie słuchowej jak i motorycznej. Dźwięk przechodząc pierwotnie przez błonę bębenkową a następnie poprzez przewodnictwo kostne powodując odruchową reakcję napinania i rozluźniania dwóch mięśni zwanych mięśniem strzemiączkowym i mięśniem młoteczkowym. Otrzymany skutek zawiera się w podwójnym mechanizmie kontrastu percepcji dźwięku (podwójne różnicowanie brzmienia i siły) mającym “zaskoczyć” ucho.

Mięśnie te z kolei, cały czas poprzez wibrację spowodowaną dźwiękiem, będą pobudzały organy ucha wewnętrznego zwane ślimakiem i przedsionkiem. Ślimak i przedsionek pokryte są mikrokomórkami zwanymi komórkami rzęsowatymi, których celem jest transformacja wibracji w stymulację elektryczną. Stymulacja ta będzie zasilała szeroką sieć nerwową zwaną tworem siatkowatym, który kontroluje całokształt poziomu aktywności mózgowej. Inaczej mówiąc zarówno ślimak jak i przedsionek dynamizują mózg; mówimy, że ucho wewnętrzne pełni funkcję “doładowania korowego.”

Ponadto przedsionek informuje mózg o najdrobniejszym ruchu ciała oddziałując tym samym na rytm i równowagę. Tym samym spójność przekazywanej informacji jest niesłychanie ważna. Ucho musi być skutecznie stymulowane.